Ricardo Cherbeluka

Brazilian artist Ricardo Cherbeluka showed his work at GO Gallery last year.
Here you can see his latest collection that he created during and after his 2 months visit to Amsterdam.
Click on the image to see the virtual exhibition.


Miriam Kruishoop

Miriam Kruishoop is an award winning writer/director and visual artist. Born in the Netherlands, she graduated with honors from the Gerrit Rietveld Academy in Amsterdam.

Kruishoop’s films, from the stylized features Vive Elle and Unter den Palmen, starring 70’s film icon Helmut Berger, to the politically conscious immigrant story Greencard Warriors, center around individuals who struggle with their isolated, sometimes alienated existence in society. In a space whether mentally or physically, Kruishoop mixes reality with fiction.

Kruishoop likes to react to and on society, addressing social and complex issues. One of the images in the photo series God Bless America shows an army of bikini clad, surgically enhanced ‘glamazones’ of different ethnicities, proudly carrying the American Flag. In another image the blond and the Asian ‘glamazones’ are strangling the African American model. Kruishoop points out that the American Dream is a propaganda tool, and a facade.

In 2015, well before the #MeToo movement was established, Kruishoop created a series of photographs of scarred and abused women. She also created a series of neons of curse words both in Arabic and English playing in on the growing anti Muslim sentiment. The show was called #I’mAngryToo.

In both Kruishoop’s films and art, she likes to focus on the voiceless; the ones that she feels might be overlooked in art. Frequently her ‘stories’ evolve around women. Her work depicts violence, brutality, and racism. Kruishoop often uses polished ecstatic and glossy images, trying to seduce the viewers.

In the short film Sometimes it’s hard to be a Woman, we witness a heavily made up, barely dressed, bleached blond woman violently being beaten up by her lover. She’s covered in blood. She cries. She’s helpless. A few years later Kruishoop created the video installation Unbreakable. A natural beauty is repeatedly hit in her face. We can’t identify the person who is hitting her. It’s just a fist coming in and out of frame. The video is multilayered: the beating has no effect. The beauty barely reacts and she doesn’t bleed or bruise. In some strange way she owns it. On the other hand the literal beating reflects a figurative meaning: mental abuse that does not leave physical marks, but scars a person deeply. It reflects the long fight of women slowly but surely strengthening their position in a male dominated society.

Like a film script Kruishoop’s works are carefully choreographed and cleverly edited. She doesn’t use any special effects or computer manipulation. Kruishoop works in multi media, sculpture, photography and film.

Unprecedented Kruishoop won the Citroen Award at the Dutch Film festival for best Graduation film, despite the fact that she was only in her third year. She wrote, directed and produced her first feature film Vive Elle when she was still in school. She received a grant from the Dutch Film Foundation to finish the film as Kruishoop landed a theatrical distribution deal. This was unheard of as students normally are not allowed to receive film grants. She’s the youngest female in the Netherlands to have written and directed a feature film. Kruishoop won the Culture price of the city of Amsterdam and was runner up for the National Dutch Culture price.

The portraits that are exhibited in the State of Mind exhibition at GO Gallery, were made after the murder of Nipsey Hussle, rapper from LA, April 2018.


Ard Doko

ARD DOKO (b.1991, NL)

From illegal graffiti to contemporary museums, Ard Doko has been taking the international art scene by storm since the age of 19.
Armed with spray cans, markers and brushes, the artist is not only tackling 900 square feet walls but has also proven to exhibit his paintings around the world alongside artists like Shepard Fairey, The London Police, Max Zorn and Joseph Klibanksy. 

The works of Ard Doko combine melancholy as well as his need to devour the beauty of life.
His images and stories often depict romance, his rough childhood, and the journey of finding his own identity.
Heavy brush strokes, splatters and shapes carved in the canvas are distinctive for his art and often described as expressive and “straight in your face”.
In an interview with Peripheral Art, he stated; “My style tends to be explosive and chaotic, just like myself”.

Doko’s paintings are shown in various exhibitions throughout Europe and the USA and are getting appreciated in multiple art segments.
In 2015 he got invited by Dutch museum ‘De Fundatie” to show his work alongside Joseph Klibansky, Niels Smits van Burgst, Ans Markus and many others.
In 2017 he became Chief-editor for Amsterdam Street Art.

Besides showcasing his artwork around the world, the young artist is also known for setting up community art projects.
With “Blue” he ignited a spark in Peoria, Illinois. Making mental health issues less of a taboo and displaying local artists their art on various billboards throughout the city.
In the past Ard has worked with Magic Garage in Los Angeles, Lend9 Gallery (Austria), Go Gallery (Amsterdam) CIAO (USA) and Blooom Art fair (Cologne).

CHAZ, 3 new paintings

CHAZ, Familly Times, 80x80 cm.

Meet Chaz, originally from London, currently living in Amsterdam. Just received three new characteristic canvasses, all 80×80 cm.

CHAZ, multi Headed Lad, 80x80 cm.
CHAZ, multi Headed Lad, 80×80 cm. SOLD
CHAZ, Best Mates, pink, 80x80 cm. SOLD
CHAZ, Best Mates, pink, 80×80 cm. SOLD
CHAZ, Familly Times, 80x80 cm.
CHAZ, Familly Times, 80×80 cm.


KIDNAP at the NOODLE SHOP, paintings by DELIC

Het weekend van zaterdag 8 en zondag 9 september staat in het teken van DELIC:
zaterdag: opening van de expositie in GO Gallery Amsterdam;
zondag:   optreden in de Melkweg.
De expositie duurt tot 13 oktober.

De kunstenaar
Peter Blom (29-10-1981) wordt in Nederland bekend onder de naam Delic als muziekproducer en bandlid van de succesvolle hiphopgroep Opgezwolle.  Hij wordt geroemd om zijn sinistere geluid en extreme aandacht voor detail.  Hij sleept al dan niet samen met zijn groep Opgezwolle talloze prijzen in de wacht waaronder de Zilveren Harp, 3fm State Award voor beste producer 2005, 2006 en 2007 en de Grolsch grote prijs beste producer categorie hiphop en R&B.
Eind 2007 op het hoogtepunt van zijn succes besluit Blom uit de band te stappen om een jaar lang rond de wereld te reizen en zich te richten op zijn andere grote passie, schilderkunst.  Zijn reis brengt hem langs Argentinië, de Cariben, San Francisco, Japan, China, Maleisië, Rusland en Oost Europa en geeft hem de tijd om zich te verdiepen in schildertechnieken.  Doeken die hij onderweg maakt slijt hij aan galerieën of laat hij achter bij mensen ter plaatse.

Bij terugkomst in Nederland schildert Blom een reeks doeken met indrukken van zijn reis en verandert zijn werk van realistische portretten en menselijke figuren naar stedelijke taferelen en fictieve landschappen.  In deze periode begint hij te experimenteren met gebruik van extreem perspectief wat, naast de terugkeer van olifanten in zijn schilderijen, kenmerkend wordt voor zijn werk.

Er waren een aantal exposities van zijn werk in Amsterdam en Utrecht met collega-kunstenaar Tobias de Haan en in 2013 gaf Peter Blom twee publieke presentaties over zijn kunst en creativiteit in het van Gogh Museum in Amsterdam.

Het project
In 2012 startte Delic in het geheim een literair muziek-en-kunstproject waarbij hij alles voor zijn rekening nam: het schrijven van een verhaal, productie en arrangement en songteksten én ontwerp en uitvoering van een serie schilderijen.
Zijn nieuwe project ‘Kidnap At The Noodle Shop’ is geïnspireerd op zijn reis naar Hong Kong en komt voort uit zijn missie om hypnotiserende muziek te maken. Zijn reiservaringen heeft hij vertaald in een zelfontworpen vinylboek dat bestaat uit acht hoofdstukken. Elk hoofdstuk dat hij schreef correspondeert met een passende track en een schilderij dat geheel in dezelfde sfeer is gemaakt. Het boek is gemaakt in een oplage van 500 stuks en is te bestellen: pre-order. Een preview van de eerste drie hoofdstukken is te bekijken op delic-music.com.

De expositie
Nu, in 2018, is het project klaar om gepresenteerd te worden.
Delic exposeert een 8-tal olieverf schilderijen, allen 90 x 60 cm.
Van alle schilderijen worden in een gelimiteerde oplage prints gemaakt, 60 x 45 cm.
Alle kunstwerken staan vanaf zaterdag 8 september op onze website, www.gogallery.nl
De prints zijn dan te bestellen.

UK text___________________________________

The weekend of Saturday 8 and Sunday 9 September will be dominated by DELIC:
Saturday: opening of the exhibition in GO Gallery Amsterdam;
Sunday: performance in the Melkweg.
Exhibition on display until 13 October.

The artist
Peter Blom (29-10-1981) is known in the Netherlands as Delic as music producer and band member of the successful hip-hop group Opgezwolle. He is praised for his sinister sound and extreme attention to detail. He, together with his group Opgezwolle, won numerous prizes including the Zilveren Harp, 3fm State Award for best producer 2005, 2006 and 2007 and the Grolsch big prize best producer category hiphop and R & B.
At the height of his success at the end of 2007 Blom decides to leave the band to travel around the world for a year and to focus on his other passion, painting. His journey takes him past Argentina, the Caribbean, San Francisco, Japan, China, Malaysia, Russia and Eastern Europe and gives him time to delve into painting techniques.
When he returns to the Netherlands, Blom paints a series of canvases with impressions of his journey. His work moves from realistic portraits and human figures to urban scenes and fictional landscapes. In this period he starts experimenting with the use of extreme perspective which, in addition to the return of elephants in his paintings, becomes characteristic of his work.
There were a number of exhibitions of his work in Amsterdam and Utrecht with fellow artist Tobias de Haan and in 2013 Peter Blom gave two public presentations on his art and creativity in the Van Gogh Museum in Amsterdam.

The project
In 2012, Delic secretly started a literary music-and-art project in which he took care of everything: writing a story, production and arrangement and lyrics and designing and making a series of paintings.
His new project ‘Kidnap At The Noodle Shop’ is inspired by his journey to Hong Kong and stems from his mission to make hypnotic music. He translated his travel experiences into a self-designed vinyl book consisting of eight chapters. Each chapter that he wrote corresponds to a suitable track and a painting that is made entirely in the same sphere. The book is made in an edition of 500 pieces and can be ordered: pre-order. A preview of the first three chapters can be viewed at delic-music.com.

The exhibition
Now, in 2018, the project is ready to be presented. Now, in 2018, the project is ready to be presented.
Delic exhibits 8 oil paintings, all 90 x 60 cm.
Prints are made of all paintings in a limited edition 60 x 45 cm. each.
All artworks will be on our website, www.gogallery.nl , from Saturday 8 September.
The prints can then be ordered.

The exhibition lasts until Saturday 13 October.


All 8 paintings from the collection KIDNAP AT THE NOODLE SHOP:
size: 90 x 60 cm
technique: acrylic paint on canvas

Giclee prints on paper
size: 60 x 45 cm (app)
edition: 25
signed and numbered by the artist

Album & Book
edition: 500

PLEASE GET IN CONTACT WITH US: office@gogallery.nl or call us…

CTRL Cut, solo exhibition by Burry Buermans

ENGLISH text hereunder

Nederlandse tekst:
De zoektocht van Burry Buermans – van knipsels naar Kunst
Tekst: Kim Middelbosch

Als kind droomde Burry Buermans (1982) er al van om kunstenaar te worden.

“Mijn ouders vonden dat geen goed idee, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik heb altijd mijn dromen gevolgd. Ik hield van reizen en liftte van Canada naar Peru. Later ben ik naar India gereisd. Tijdens een trip in het Latijns-Amerikaanse Panama werd ik neergeschoten bij een overval. Deze ingrijpende gebeurtenis deed mijn levenslust enkel toenemen. Eenmaal terug in België werkte ik een tijdje als leerkracht en coördinator van een jeugddienst. Ik volgde geen artistieke studies, maar experimenteerde met verschillende kunstvormen.

 Ik vond echter nooit het juiste ding, tot 19 januari 2012. Een vriend vroeg me die dag of ik hem wilde helpen bij het maken van een collage. Op het moment dat ik begon te knippen kreeg ik een flashback. Ik was weer 6 jaar en zat in het huis van mijn ouders met een naald afbeeldingen uit te prikken, iets dat me urenlang bezig kon houden.

Die nacht op weg naar huis, nog steeds aan het nadenken over wat er net was gebeurd, kreeg ik een ongeluk en ben ik twee weken in het ziekenhuis beland. Het enige waar ik aan kon denken toen ik in het ziekenhuis lag, was de onafgemaakte collage in mijn rugzak. Ik besefte dat ik na bijna 25 jaar eindelijk mijn eigen stijl had ontdekt. Drie maanden later stopte ik met mijn baan in België en verhuisde ik naar Portugal om me te concentreren op het maken van mijn gedetailleerde papiercollages. Sindsdien woon ik nabij Lissabon met mijn Portugese liefde en onze twee kinderen, zoon Artur van 5 jaar en dochter Aya van 2 jaar.”

Hoe gaat het creatieve proces in zijn werk, hoe komen jouw ideeën tot leven?

“Er zijn 1001 manieren om collages te maken, maar meestal zijn de mijne zeer gedetailleerde handgesneden afbeeldingen in hetzelfde thema die ik combineer binnen een vaak contrasterende vorm. Om zo een afbeelding te maken die onmiddellijk herkenbaar is. Het is de specifieke vorm die de toeschouwer aanspreekt en meteen een bepaald idee oproept. Wanneer de kijker dichterbij komt, worden de details pas zichtbaar.

Ik houd van de drie verschillende stadia van mijn werk. Eerst het fantasiedeel, waarin ik het concept van mijn werken droom en visualiseer. Vaak raak ik geïnspireerd door wat ik op straat zie. Dan begint de schattenjacht en ga ik zoeken naar de specifieke beelden die ik in gedachten heb. Hiervoor schuim ik heel wat rommelmarkten, oude boekenwinkels en boekenbeurzen af.

Wanneer ik vind wat ik zoek, begint het meditatieve en ook een beetje het autistische gedeelte. Het kost veel tijd om alle afbeeldingen tot in het kleinste detail uit te snijden. Meestal wordt de helft van de afbeeldingen uiteindelijk afgedekt, maar voor mij is het mijn manier om respect te tonen voor de originele illustrator of fotograaf.

Het laatste deel is het meest creatieve gedeelte waarin ik alle afbeeldingen begin te puzzelen tot de voorbestemde vorm. In dat stadium probeer ik koppelingen te maken tussen de gebruikte afbeeldingen en ook een onderliggende boodschap of knipoog toe te voegen.”

Je neemt een 100-tal werken mee naar je eerste solo expositie in Amsterdam, CTRL CUT in GO Gallery, waaronder 40 werken uit de postzegelserie. Deze kleine werkjes zijn op wonderlijke wijze gecombineerd uit postzegels. Wat is de achtergrond van dit werk? “Ik ben behoorlijk impulsief en ongeveer 7 jaar geleden kocht ik drie bananendozen vol met zegelcollecties op een veiling in België. Geen idee waarom ik dat deed, mijn vrienden verklaarden me voor gek. Ik voelde echter heel sterk de neiging om ze te kopen, dus dat deed ik.

Ik raakte ze bijna twee jaar lang niet aan, tot de Olympische Spelen te Sochi in 2014. Ik wist namelijk dat ik een aantal Olympische verzamelzegels had en besloot een werk te maken om de anti-homowetgeving in Rusland te bekritiseren. (‘De 5e ring van Sotsji’). De collage zit vol symboliek en bevat postzegels vanaf de Olympische Spelen in nazi Duitsland van 1936 tot 1996.
Tijdens dit proces begon ik te spelen met een aantal van de postzegels en ontdekte verschillende mogelijkheden. Ik vind het een fantastische uitdaging om de perfecte match te vinden en collages met grappige, ironische of sarcastische afbeeldingen te maken.”

Het lijkt erop dat je meestal met traditionele collagematerialen werkt. Krantenknipsels, stripfiguren, stukjes gekleurd of met de hand gemaakt papier geplakt op een stuk papier of zelfs canvas. Gebruik je ook andere objecten, zoals foto’s of verf? “Ik werk inderdaad het meest met originele tekeningen uit oude boeken, tijdschriften en kranten, maar ik heb ook nog andere werken. Zo heb ik onlangs een kleine serie collages gemaakt met oude dia’s.

Daarnaast heb ik een mixed media collage “LOVE LIFE” gemaakt van gebruikte heroïnenaalden, pillen, een lepel, sigarettenpeuken en tegels uit een verlaten ziekenhuis. Tot nu toe heb ik geen andere techniek of materiaal in mijn papiercollages gemengd omdat ik de uniformiteit van het werk op zich leuk vind. Ik mix zelfs geen verschillende soorten papier in één werk om dezelfde textuur en glans overal te behouden. Elk ander materiaal dat in een werk wordt gebruikt, leidt af van de essentie en de eenvoud van de techniek die ik graag gebruik. Ik maakt ook nooit gebruik van kopieën of prints, waardoor het zoekproces bemoeilijkt wordt. Het werk wordt er echter des te interessanter door.

De afgelopen periode ben ik voor het eerst bezig geweest met 3D collages, waarbij konijnenschedels de basis vormden. Deze sculptuurtjes, Space Bunnies genaamd, neem ik ook mee naar Amsterdam.

De Spacebunny reeks kwam tot stand toen ik opmerkte dat de onderkaak van een konijnenschedel, die ik al enige tijd in mijn tuin had liggen, was doorgebroken en uitgezakt en ik er een ruimteschip in meende te herkennen. Ik ben meteen naar enkele restaurants in de buurt gereden om konijnenkoppen te halen, waarna ik ze thuis ging koken om ze te reinigen. Ik stond versteld van het aantal verschillende mogelijkheden waarmee ik de schedels terug in elkaar kon zetten zonder de link naar de ruimteschepen te verliezen.

Voor CTRL CUT in Amsterdam heb ik ook een nieuwe reeks paddenstoel collages gemaakt, waarbij ik afbeeldingen van een paddenstoelengids combineer met kleine figuurtjes uit postzegels. Eén van mijn persoonlijk favoriete werken is het werk ‘Paddo’s’ waarbij ik paddenstoelen gebruikte om een nieuwe paddenstoel op te bouwen.”

Hoe is het voor een Belgische kunstenaar om in Portugal te wonen en te werken? Waarderen de mensen je werk in de stad waar je woont? “Financieel is het niet eenvoudig geweest. Portugal is een land in crisis en als je niet over de juiste contacten beschikt, is het moeilijk om je werk te verkopen. Maar ik geloof echt dat het land veel kansen biedt die ik met beide handen grijp. Vanaf 2012 tot 2016 woonde ik in Lissabon, in die tijd hebben we een ruïne opgeknapt en nu wonen we op het platteland.

Een tijd geleden schreef ‘The Art Boulevard’ (een kunstenaarsplatform in Portugal en Spanje) een artikel over mij en mijn werk met de titel ‘Burry Buermans’ vernieuwing van de Portugese kunst’. Dat is een grote verantwoordelijkheid, maar ook een mooie waardering voor al het harde werk. Verder werd ik onder meer gevraagd om het logo van NOS Alive, het grootste muziekfestival van Portugal, te vernieuwen en maakte ik kunstwerken in verschillende uitgaansgelegenheden.  En sinds kort rijdt mijn eigen werk voorbij op een trein als advertentie.”

Heb je ook werken die een link hebben met Nederland? Of met Amsterdam?

“Jazeker…Zo ben ik twee jaar op zoek geweest naar een specifiek boek over kleurrijke exotische pijlgifkikkers, om ze te verwerken in de contouren van The Rolling Stones tong en dat boek vond ik uiteindelijk in Amsterdam. Pas toen kon ik het idee bevrijden, door het te realiseren. Zo’n proces kan soms frustrerend zijn, maar het is ook een belangrijk onderdeel van de manier waarop ik werk. Het is als een schattenjacht die me al heel lang bezig houdt. En gaat houden.

De afbeelding die ik gebruikte voor het maken van de flyer voor deze expositie is een detail van het werk ‘Tulpomania’ 70 x 70 cm. Ik had een zeer dik en wonderbaarlijk boek gekregen van mijn moeder over de geschiedenis van de tulp en ik wist meteen dat ik iets wilde doen met de prachtige afbeeldingen.

Stel dat we een echte ‘Burry Buermans’ mee naar huis willen nemen – aan wat voor prijzen moeten we dan denken? “De werken die ik exposeer in GO Gallery kosten tussen de 175 en 3000 euro. Soms is het moeilijk om afscheid te nemen…van de zeeën van tijd, het proces van creëren, de details. Ik verkoop toch ook een beetje mijn hart, ziel en zaligheid. Maar het is ook goed los te laten en ruimte te maken voor nieuwe dingen…  en uiteindelijk moet een kunstenaar ook gewoon zijn brood verdienen natuurlijk.

Tijdens de expositie in Amsterdam wil ik de bezoekers trouwens vergrootglazen geven, zodat ze écht gaan kijken en de tijd nemen om details te zien. En ik zou het liefst af en toe live aan het werk gaan in de GO Gallery, maar eens overleggen met Oscar en Farud.”

Wie is je favoriete kunstenaar en waarom? “Dat is een heel moeilijke vraag. Om eerlijk te zijn, weet ik niet veel over kunstgeschiedenis en probeer ik niet te veel beïnvloed te worden door andere artiesten. Er zijn zoveel getalenteerde mensen die hun eigen dingen doen. Ik denk niet dat ik een favoriete collagekunstenaar heb, maar ik houd wel heel erg van landschapskunstenaar Andy Goldsworthy vanwege zijn originele manier van gebruik van natuurlijke materialen en het geduld dat nodig is om een werk te maken dat soms maar heel kort zal bestaan. En beeldhouwer Maskull Laserre en Ron Meuck hebben verbazingwekkende vaardigheden en fantasie. De zeer strakke lijnen en collageachtige tekeningen van illustrator Kerby Rosanes zijn trouwens ook prachtig.

En verder houd ik veel van de hedendaagse straatkunstenaars, omdat straatkunst een toffe manier is om je werk de vrijheid te geven die het verlangt.”

Elke kunstenaar heeft een visie over zijn leven, hoe zit dat met jou? Een toekomstige samenwerking of iets dat je zou willen bereiken? Een droom of verlangen? “Als kind had ik vier dromen: theater spelen, een Trabant rijden, liften over de hele wereld en kunstenaar worden. Ik ben nu 36 jaar en ik heb ze allevier vervuld. Ik kan dus elke dag sterven met een grote glimlach op mijn gezicht…

Maar natuurlijk zijn er nog wel een heleboel dingen die ik met mijn werk wil bereiken.

Op mijn bucketlist staan nog een expositie buiten Europa, een enorme collagemuurschildering maken en momenteel ben ik druk bezig met de ontwikkeling van een kunstproject rond de dood. Ik ben zelf deel van een identieke tweeling, maar mijn tweelingbroer stierf één maand voor de geboorte. Ik ben dus letterlijk met de dood geboren en wellicht dat ik me daarom zeer comfortabel voel met dit thema. Voor dit project ben ik volop bezig met het omvormen van een lijkwagen en het personaliseren van lijkkisten en urnes. Het idee broeit om hiervan een documentaire te maken en er mee rond te reizen.

Wie heeft je werk tot vandaag ondersteund? Ik krijg veel steun van mijn vrouw en kinderen. Mijn kinderen zijn nog jong, maar herkennen mijn werk op straat. Daarnaast heb ik een zeer goede, kritische vriend die me scherp houdt en me helpt met grotere projecten.

Verrassend genoeg kwam de meeste aanmoediging echter van een dame die me op een ironische manier vroeg “Dus jij denkt dat je een groot kunstenaar gaat worden of zo?” Waarop ik zelfverzekerd antwoordde met: “Ja, dat denk ik”. Ze had dit antwoord helemaal niet verwacht. Kunstenaar worden was de enige droom die ik bijna had opgegeven, maar nu ik eindelijk mijn eigen stijl heb gevonden, zal ik dat nooit meer laten gebeuren.



































The search of Burry Buermans – from clippings to Art
Text: Kim Middelbosch

As a child, Burry Buermans (1982) dreamed of becoming an artist.

 “My parents did not think that was a good idea, but the blood creeps where it can not go. I have always followed my dreams. I loved traveling and hitchhiked from Canada to Peru. Later I traveled to India. During a trip in the Latin American Panama I was shot in a robbery. This radical event only increased my zest for life. Once back in Belgium, I worked for a while as a teacher and coordinator of a youth service. I did not follow artistic studies, but experimented with different art forms.

However, I never found the right thing, until January 19, 2012. A friend asked me that day if I wanted to help him in making a collage. At the moment I started to cut, I got a flashback. I was 6 years old and was in the house of my parents with a needle to punch out images, something that could keep me busy for hours.

That night on the way home, still thinking about what had just happened, I got an accident and I ended up in hospital for two weeks. The only thing I could think about when I was in the hospital was the unfinished collage in my backpack. I realized that after almost 25 years I had finally discovered my own style. Three months later I stopped my job in Belgium and moved to Portugal to concentrate on making my detailed paper collages. Since then I live near Lisbon with my Portuguese love and our two children, son Artur of 5 years and daughter Aya of 2 years. ”

How does the creative process work, how do your ideas come to life?

“There are 1001 ways to make collages, but mostly mine is very detailed hand-carved images in the same theme that I combine in an often contrasting form. To make an image that is immediately recognizable. It is the specific form that appeals to the spectator and immediately evokes a certain idea. When the viewer comes closer, the details only become visible.

I like the three different stages of my work. First the fantasy part, in which I dream and visualize the concept of my work. I often get inspired by what I see on the street. Then the treasure hunt starts and I search for the specific images that I have in mind. For this I foam a lot of flea markets, old bookshops and book fairs.

When I find what I am looking for, it starts meditative and also a bit the autistic part. It takes a lot of time to cut out all the images down to the smallest detail. Usually half of the images are eventually covered, but for me it is my way to show respect for the original illustrator or photographer.

The final part is the most creative part in which I start puzzling all the images to the predetermined form. At that stage I try to make links between the images used and also to add an underlying message or wink. ”

You will take 100 works to your first solo exhibition in Amsterdam, CTRL CUT in GO Gallery, including 40 works from the stamp series. These little works are miraculously combined from stamps. What is the background of this work?

“I am pretty impulsive and about 7 years ago I bought three banana boxes full of stamp collections at an auction in Belgium. No idea why I did that, my friends declared me crazy. However, I felt very strongly about buying them, so I did.

I did not touch them for nearly two years, until the Olympic Games in Sochi in 2014. I knew that I had a number of Olympic collection stamps and decided to make a work to criticize the anti-gay legislation in Russia. (‘The 5th Ring of Sochi’). The collage is full of symbolism and contains stamps from the Olympic Games in Nazi Germany from 1936 to 1996. During this process I started playing with a number of stamps and discovered different possibilities. I find it a fantastic challenge to find the perfect match and make collages with funny, ironic or sarcastic images”.

It seems that you usually work with traditional collage materials. Newspaper clippings, cartoon characters, pieces of colored or handmade paper glued on a piece of paper or even canvas. Do you also use other objects, such as photographs or paint?

“I work most of all with original drawings from old books, magazines and newspapers, but I also have other works. For example, I recently made a small series of collages with old slides.

I also made a mixed media collage “LOVE LIFE” made of used heroin needles, pills, a spoon, cigarette butts and tiles from an abandoned hospital. So far, I have not mixed any other technique or material in my paper collages because I like the uniformity of the work in itself. I do not even mix different types of paper in one work to keep the same texture and gloss everywhere. Any other material used in a work distracts from the essence and simplicity of the technique that I like to use. I never use copies or prints, making the search process difficult. However, the work becomes even more interesting.

For the first time I have been working on 3D collages for the first time, where rabbit skulls formed the basis. I also take these sculptures, called Space Bunnies, to Amsterdam.

The Spacebunny series came about when I noticed that the lower jaw of a rabbit skull, which I had been lying in my garden for some time, had broken and sagged and I thought I recognized a spaceship in it. Immediately I drove to a few restaurants in the neighborhood to get rabbit heads, after which I started cooking them at home to clean them. I was amazed by the number of different possibilities with which I could put the skulls back together without losing the link to the spaceships.

For CTRL CUT in Amsterdam I also made a new series of mushroom collages, where I combine images of a mushroom guide with small figures from stamps. One of my personal favorite works is the work ‘Mushrooms’ in which I used mushrooms to build a new mushroom. ”

How is it for a Belgian artist to live and work in Portugal? Do people appreciate your work in the city where you live?

“It has not been easy financially. Portugal is a country in crisis and if you do not have the right contacts, it is difficult to sell your work. But I really believe that the country offers many opportunities that I grab with both hands. From 2012 to 2016 I lived in Lisbon, in that time we have refurbished a ruin and now we live in the countryside.

Some time ago, ‘The Art Boulevard’ (an artists ‘platform in Portugal and Spain) wrote an article about me and my work with the title’ Burry Buermans ‘renewal of Portuguese art’. That is a big responsibility, but also a nice appreciation for all the hard work. I was also asked to renew the logo of NOS Alive, the biggest music festival in Portugal, and I made artworks in various entertainment venues. And recently my own work has passed on a train as an advertisement”.

Do you also have works that have a link with the Netherlands? Or with Amsterdam?

“Yes, for example, I spent two years looking for a specific book about colorful exotic poison dart frogs, to process them in the contours of The Rolling Stones Tongue, and I finally found that book in Amsterdam. Only then could I free the idea by realizing it. Such a process can sometimes be frustrating, but it is also an important part of the way I work. It is like a treasure hunt that has been keeping me busy for a long time. And will keep it.

The image that I used to make the flyer for this exhibition is a detail of the work ‘Tulpomania’ 70 x 70 cm. I had received a very thick and wonderful book from my mother about the history of the tulip and I knew immediately that I wanted to do something with the beautiful images.

Suppose we want to take a real ‘Burry Buermans’ home – what kind of prices should we think?
“The works that I expose in GO Gallery cost between 175 and 3000 Euros. Sometimes it’s hard to say goodbye … of the seas of time, the process of creating, the details. I also sell my heart, soul and happiness a little bit. But it is also good to let go and make room for new things … and in the end an artist also has to earn his living of course.

During the exhibition in Amsterdam, I want to give the visitors magnifying glasses, so they really go and take the time to see details. And I would prefer to go live to the GO Gallery occasionally, but I would like to discuss with Oscar and Farud”.

Who is your favorite artist and why?
“That is a very difficult question. To be honest, I do not know much about art history and I try not to be too influenced by other artists. There are so many talented people who do their own things. I do not think I have a favorite collage artist, but I really love landscape artist Andy Goldsworthy because of his original way of using natural materials and the patience that is needed to create a work that sometimes only lasts for a short time. And sculptor Maskull Laserre and Ron Meuck have amazing skills and imagination. The very clean lines and collage-like drawings by illustrator Kerby Rosanes are also beautiful.

And I also love the street artists today, because street art is a great way to give your work the freedom it desires”.

Every artist has a vision about his life, what about you? A future collaboration or something that you would like to achieve? A dream or desire?

“As a child, I had four dreams: playing theater, riding a Trabant, hitchhiking around the world and becoming an artist. I am now 36 years old and I have completed them all four. So I can die every day with a big smile on my face …

But of course there are still a lot of things that I want to achieve with my work.

On my bucket list there is an exhibition outside Europe, creating a huge collage mural and I am currently working on the development of an art project around death. I am part of an identical twin, but my twin brother died one month before birth. So I was born literally with death and that is why I feel very comfortable with this theme. For this project I am fully occupied with transforming a hearse and personalizing coffins and urnes. The idea is to make a documentary of this and travel around with it.

Who has supported your work until today?

“I get a lot of support from my wife and children. My children are still young, but I recognize my work on the street. In addition, I have a very good, critical friend who keeps me sharp and helps me with larger projects.

Surprisingly, however, most of the encouragement came from a lady who asked me in an ironic way “So you think you’re going to be a great artist or something?” To which I answered confidently with: “Yes, I think so”. She had not expected this answer at all. Becoming an artist was the only dream I had almost given up, but now that I have finally found my own style, I will never let that happen again”.

Facebook: www.facebook.com/Burrycollage
Instagram: www.instagram.com/burry_buermans
Website: www.burry.be






RJHalls: “F**K MICKEY…. 3 – 18 September 2016

On Saturday,  September 3rd,  GO Gallery opens the

F**K MICKEY   It’s the  MINNIE  unmasked exhibition


“In art Mickey was everywhere but where was Minnie?
Why was she ignored in the art world, was this sexist?
Delving deeper I realised she was black all over but with a white face. This reminded me of the Black and White Minstrels who
were popular entertainers in the 19th Century. Was this racist? Seeing Minnie now in this day and age reminds me of those supermodels who eat nothing more than lettuce leaves three times a day. This influences young children. I added cheese to some of the portraits to encourage everyone to eat more cheese!”                             Thus RJHalls

RJHalls decided to devote an exhibition of paintings celebrating her beauty, uniqueness and personality. He thought she deserved greater recognition. His inspiration came from the paintings of Sandro Botticelli, Frans Hals, Lucas Cranachs and many unknown artists from the past, who he might add, would probably have used Minnie as a model for their paintings if she had been around in their lifetime.
RJHalls trained as a bespoke tailor at the London School of Fashion, then worked at the BBC on shows such as, Top of the Pops, Blackadder and Dr Who.
He made outfits for Pop Stars and costumes for the Royal Shakespeare Company. After an art course at the Putney School of Art he did an Open University course in Art. He became a full time artist, showed his artworks in the UK and illustrtated several books.

Opening:            Saturday, 3 September, 5 – 8 pm.
On display until:          Sunday, 18 September.
Opening hours: Wednesday – Saturday: 12– 6 pm.
Sunday: 1 – 4 pm., weather permitting